دانشمند همسايه يك دانشمند ، در يكى از كشورهاى همسايه‌ما ، به‌كسى قرار گذاشته بود كه ساعت سه بعد از ظهر به مهمانخانه اش تشريف بياوردتا با وى ملاقات كند ، او مىگويد : من طبق وعده‌ى كه با آن دانشمند گذاشته بودم ، رفتم داخل مهمانخانه شدم و بر او سلام كردم ، جوابى نشنيدم ، در گوشه‌اى نشستم ، تقريباً يك‌ساعت در آن‌جا نشستم ، ديدم از نشستن خسته شده‌ام ، حركت كردم ، گفتم : آغا خدا حافظ ، باز جوابى نشنيدم . ناراحت شدم رفتم بيرون ! اتفاقاً يك روز ديگر اورا در بيرون ديدم ، به من گفت : فلانى قرار بود نزدم بيايى ، چرا نيامدى ؟ گفتم استاد من آمدم ، درب مهمانخانه شما باز بود ، آمدم داخل به شما سلام كردم ، شما اصلًا جواب سلامم را نداديد ، يك‌ساعت در آن‌جا نشستم ، هيچ صحبتى هم با من نكردى ، خسته شدم ، خواستم بيرون شوم ، گفتم خدا حافظ ، بازهم جواب مرا ندادى ! شما نسبت به من خيلى كم لطفى كرديد ، گفت : معذرت مىخواهم ! من اصلًا نفهميدم كه شما در مهمانخانه آمده‌ايد ، اصلًا نفهميدم كه شما يك‌ساعت در آن‌جا نشسته‌ايد و بعد خدا حافظى كرده و رفته‌ايد ! ! مرا معذور داريد كه مشغول مطالعه و تحقيق بودم . مىخواهم به جوانان عزيز خود بگويم ، در هركشورىكه اين چنين دانشمندانى وجود داشته باشد ، بدون شك آن كشور ترقى خواهد كرد ، اگر در افغانستان هزار نفر دانشمند ، مثل اين دانشمندىكه ذكر آن به ميان آمد ، وجود داشته باشد وضع كشور متحول مىشود ، وقتىكه انسان اين چنين به مطالعه فرو برود كه همه چيز را فراموش كند ، وقتىكه ذهن انسان اين چنين به مطالعه غرق شود كه حتى متوجه رفت و آمد افراد هم نشود ، يقيناً كشور آباد مىشود و ترقى مىكند ، خوشا به‌حال ملتىكه چنين افرادى در خود داشته باشند .